Vörumynd

Æviminningar Guðrúnar Magnúsdóttur

Þessa bók gef ég út vegna þess að mér finnst ég þurfa að koma efni hennar frá mér. Það hefur hvílt á mér í mörg herrans ár. Nú þegar hún kemur fyrir sjónir ykkar, þakka ég þeim sem ha...

Þessa bók gef ég út vegna þess að mér finnst ég þurfa að koma efni hennar frá mér. Það hefur hvílt á mér í mörg herrans ár. Nú þegar hún kemur fyrir sjónir ykkar, þakka ég þeim sem hafa aðstoðað mig við þetta og birti hér nokkrar tilvitnanir í bókina. .. Eftir að ég eltist meira hætti karlinn að berja mig, þá afkastaði ég meira í vinnu. Það dugði ekki að rota vinnukraftinn. Frúin minnkaði skammirnar kannski af sömu ástæðu. Samt var andrúmsloft heimilisins leiðinlegt. Maður vissi aldrei á hverju var von af fyrri reynslu. Þarna var maður einn sem hélt því fram að hann væri dáinn. Einu sinni mætti ég honum í stiganum og spurði hann mig þá hvernig fólkið hefði það jörðinni. Ég svaraði að ég vissi það ekki því ég væri líka dauð. Þá horfði hann hissa á mig og sagði; ,,Ert þú líka orðin vitlaus, Gunna?''

Já notar vefkökur til að bæta notendaupplifun á vefsíðunni og greina umferð um hana. Einnig hefur Já uppfært persónuverndarstefnu sína. Nánar um stefnuna og vefkökur hér.
Samþykkt